Op dat moment kwam ik erachter dat het vrij normaal was wat wij deden en besloot dat ik homo was. Nou ja in zoverre dat je dat kan besluiten……

Nog geen vijf minuten later kreeg ik ineens een biertje aangeboden met een briefje erbij waarop stond: als je lacht ben je nog knapper.

Toen begon hij plots afbeeldingen te sturen met een boodschap natuurlijk en in een bepaald smsje vroeg hij mij ben je homo of niet?

Toen ik daar aankwam was het er erg rustig , en was al weer van plan om richting huis te gaan tot dat HIJ binnenkwam! Ik schrok me dood, maar hij kwam wel direct op mij af.

Ik had een vreemd gevoel en keek hem aan. Paul deed heel gewoon, wat zou er moeten wezen. Ja, wat zou er moeten wezen… Ik begin langzaam andere gevoelens voor hem te krijgen.

Zonder enkel probleem schreef ik over mijn homo-seksualiteit. Wat ik niet in de gaten had, was dat ik het werkstuk op mijn bureau liet liggen...

De dag erna vertrok hij vroeg, zonder dat ik nog de kans kreeg met hem te praten. ik hoorde een week niets van hem. En na een week belde hij.