Ik groeide op in een streng christelijk dorp in het oosten van het land waar het geloof sterk beleden werd. Mijn ouders deden echter niets aan het geloof waardoor ik een heerlijke onbezorgde jeugd heb gehad...

Hee ik ben een meisje van 14 jaar en ik ga nu ff mijn verhaal vertellen

Ik was een jaar of 16 toen ik BIJNA zeker wist dat ik homo ben, het ergste vond ik dat ik het mijn ouders moest vertellen gelukkig reageerde mijn moeder meteen oo wat leuk en ze omhelsde me meteen.

Eindelijk is het zo ver, de ‘grote’ vakantie is voorbij en ik ga naar een nieuwe school. De middelbare school wel te verstaan. Ik ga met grote moed naar school met een te grote loeizware tas. Allemaal vreemde nieuwe gezichten.

Toen ik wakker werd, was voor mij de grote dag begonnen. Vandaag ging ik uit de kast. Dus ik met moeite opstaan, en twee enveloppen uit de werkkamer van mijn vader gepakt, de brief dubbel gevouwen en in een envelop gedaan.

Mijn vader heeft haar afgelopen week ingelicht over mij en Vic. Dat vertelde hij me vlak voordat ik op de trein stapte naar me meissie toe.

Op een gegeven moment had ze een aantal blessures bij haar schouders. Dus ik zou haar even een massage geven. Op dat moment besefte ik pas echt hoeveel ik voor haar voelde.

Hij vroeg waarom ik zo deed. En mijn antwoord? 'Omdat ik nu al weet dat jullie me niet geloven als ik jullie vertel dat ik pot ben!!!'

En eigenlijk vond ik dat niet kunnen dus ik ben naar beneden gegaan en toen ik onder aan de trap stond, nou echt, alsof ik ene prop in me keel had zo groot als ene tennisbal !

Die zaterdag de hele dag zenuwachtig en de gedachte alleen al maakte dat je hart zowat uit je borst klopt.

Ik had me voorgenomen om aan ’t eind van de avond hem te vertellen dat ik eens ergens met hem over wilde praten, zodat we een afspraak konden maken. Maar het liep allemaal net even anders.

In ieder geval, ik was dus blij dat ik van de basisschool af was, ik kon een nieuwe start maken, tenminste dat dacht ik....... goed gedacht niet dus.

Op dat moment kwam ik erachter dat het vrij normaal was wat wij deden en besloot dat ik homo was. Nou ja in zoverre dat je dat kan besluiten……

Naarmate de week vorderde, werd ik steeds zenuwachtiger. Ik zat alleen maar aan vrijdagavond te denken, aan hoe ik dat nu kon vertellen.

Het zou een vriendschap worden voor het leven, maar met het eerste sigaretje en daarbij de thuissituatie van Jos is alles begonnen en tegelijkertijd alles geeindigd.

Zij kijkt om haar heen en ziet niemand op wie ik zou kunnen vallen. Ze vroeg me over wie ik het had en toen was het woordje 'hem' genoeg.

Nog geen vijf minuten later kreeg ik ineens een biertje aangeboden met een briefje erbij waarop stond: als je lacht ben je nog knapper.

Toen begon hij plots afbeeldingen te sturen met een boodschap natuurlijk en in een bepaald smsje vroeg hij mij ben je homo of niet?

Mijn ouders keken mij heel raar aan. Ik had het mij aan laten praten. 2 weken lang hebben ik met mijn ouders ruzie gehad.

Bovendien was in het dorp in zeeuws vlaanderen waar ik opgroeide iedereen wel zo intens hetero, dat ieder uiting van homoseksualiteit bijna de brandstapel betekende.

Het woord homo nam ik nog niet in de mond. Hij reageerde beter dan ik verwacht had en de zin "dan wil ik je niet meer kennen" bleek niet gemeend te zijn.